Biografia
Franciszek Mieczysław Czubalski urodził się 30 stycznia 1885 roku w Przysusze, w rodzinie zarządców majątku Dembińskich. Był synem Franciszka i Emilii z Mędreckich, najmłodszym z dziesięciorga rodzeństwa. Ukończył gimnazjum filologiczne w Radomiu, a następnie studiował na uniwersytecie w Dorpacie (1903-1904) i na Uniwersytecie Lwowskim (1905-1910), gdzie został asystentem w Katedrze Farmakologii i Farmakognozji.
W 1910 roku uzyskał tytuł doktora wszech nauk lekarskich, a w 1914 - docenta farmakologii Uniwersytetu Lwowskiego. Następnie związał się z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie w 1915 roku otrzymał tytuł docenta fizjologii. W latach 1916-1950 kierował Katedrą Fizjologii Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując tytuł profesora nadzwyczajnego (1919) i zwyczajnego (1921).
W okresie międzywojennym pełnił funkcje dziekana Wydziału Lekarskiego (1923-1925, 1934-1935) oraz prorektora (1934-1939) Uniwersytetu Warszawskiego. W 1936 roku został wybrany na rektora, ale wobec nieprzychylnych demonstracji studenckich (był przeciwnikiem gett ławkowych) nie przyjął tej godności. W latach 1930-1933 był dyrektorem Instytutu Dentystycznego w Warszawie, a w 1933-1939 przewodniczącym rady naukowej Instytutu Radowego oraz kierownikiem Pracowni Fizjologicznej Wychowania Fizycznego w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego.
Podczas II wojny światowej, w 1941 roku, objął funkcję dyrektora naukowego Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego doc. Jana Zaorskiego, gdzie prowadzono tajne nauczanie dla około 1900 słuchaczy. Wykładał na kompletach Uniwersytetu Warszawskiego, Poznańskiego i Uniwersytetu Ziem Zachodnich w Warszawie.
Po wojnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego UW (od 1947) i rektora Uniwersytetu Warszawskiego (1947-1949), a następnie nowo powstałej Akademii Medycznej (1950-1953), gdzie kierował Katedrą Fizjologii Człowieka (1950-1959). Od 1945 roku był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Od 1952 roku był członkiem tytularnym, a od 1957 - członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk.
Był prezesem Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego (1938-1946 i 1948-1952), członkiem honorowym tego towarzystwa oraz Czeskiego Towarzystwa Lekarskiego, członkiem Międzynarodowego Towarzystwa do Badań nad Krzepliwością Krwi oraz Francuskiego Towarzystwa Biologicznego. Zmarł 8 lutego 1965 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.
Źródło: artykuł w Wikipedii